śmiech publiczności
Das gemeinsame Lachen oder Gelächter einer versammelten Menge von Zuschauern.
Wspólny śmiech lub rechot zgromadzonego tłumu widzów.
-
Ein lautes Publikumsgelächter ertönte nach dem Witz.— Po tym żarcie rozległ się głośny śmiech publiczności.
-
Der Komiker ignorierte das spärliche Publikumsgelächter.— Komik zignorował skąpe śmiechy publiczności.
-
Das Publikumsgelächter wurde im Saal immer lauter.— Śmiech publiczności w sali stawał się coraz głośniejszy.