Reichsdeutsch

[ˈʁaɪ̯ksˌdɔʏ̯tʃ]

По слогам reichs|deutsch

§ Грамматика

Genitiv

des Reichsdeutschs

§Значения

Imperialny Niemiec

Bezeichnung für die deutsche Sprache oder die deutsche Staatsangehörigkeit im Kontext des Deutschen Reiches.

Określenie na język niemiecki lub obywatelstwo niemieckie w kontekście Rzeszy Niemieckiej.

нейтральное

☞ Historyczne pojęcie, które w zależności od kontekstu politycznego (np. Cesarstwo lub okres nazistowski) ma różne konotacje.

Damals war der Status als Reichsdeutsch für viele Bürger wichtig.

— Wtedy status „Niemca Rzeszy” był dla wielu obywateli ważny.
Die Identität als Reichsdeutsch war damals zentral.

— Tożsamość jako Niemca Rzeszy była wówczas kluczowa.

Синонимы

dasHochdeutsch

Język niemiecki cesarski

Bezeichnung für die deutsche Sprache als Amtssprache des Reiches.

Określenie na język niemiecki jako język urzędowy Rzeszy.

нейтральное

Das Reichsdeutsch war die Sprache der Verwaltung.

— Język niemiecki cesarski był językiem administracji.
Sie schrieben alle in Reichsdeutsch.

— Wszyscy pisali w języku niemieckim standardowym.

§Однокоренные

dasReich

imperium, królestwo, państwo

§Связанные слова

dasStandarddeutsch·derDialekt·dieAmtssprache

Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

reichsdeutsch

[ˈʁaɪ̯ksˌdɔʏ̯tʃ]

По слогам reichs|deutsch

§Значения

Cesarstwowy niemiecki

Bezieht sich auf das Deutsche Reich oder die deutsche Sprache im Kontext des Heiligen Römischen Reiches oder des Kaiserreichs.

Odnosi się do Rzeszy Niemieckiej lub języka niemieckiego w kontekście Świętego Cesarstwa Rzymskiego lub Cesarstwa.

нейтральное терминологическое

☞ Historyczny termin fachowy.

Die reichsdeutsche Rechtsordnung war sehr komplex.

— Niemiecki porządek prawny był bardzo złożony.
Man untersuchte die reichsdeutsche Verwaltung jener Zeit.

— Badano ówczesną administrację Rzeszy.

Синонимы

imperial

Антонимы

preußisch

§Однокоренные

dasReich

imperium, królestwo, państwo

§Связанные слова