Существительное Частотностьtop-25000CEFR C2
das

Ridikül

[riˈdiˌkyːl]
По слогам ri|di|kül
§ Грамматика
Genitiv
des Ridiküls
Plural
die Ridiküle
§Значения
kpina, wyśmiewanie
Eine Form des Spottes oder der Satire, die durch Übertreibung oder Lächerlichkeit wirkt.
Forma kpiny lub satyry, która opiera się na przesadzie lub absurdzie.
возвышенное
  1. Seine Theorie wurde zum Gegenstand des öffentlichen Ridiküls.
    — Jego teoria stała się przedmiotem publicznego wyśmiewania.
  2. Sie versuchten, den Gegner durch Ridikül zu schwächen.
    — Próbowali osłabić przeciwnika, wyśmiewając go.
Синонимы
§Идиомы
  • jemanden ins Ridikül ziehen
    — Wyśmiewać kogoś/robić z kogoś pośmiewisko
§Однокоренные
§Связанные слова
Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

ridikül

[ʁiˈdiˌkyːl]
По слогам ri|di|kül
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
ridikül
Komparativ
ridiküler
Superlativ
am ridikülsten
§Значения
śmieszny, komiczny
Lächerlich, zum Spott anzuregen oder absurd.
Śmieszne, budzące śmiech lub absurdalne.
возвышенное
☞ Przestarzałe lub bardzo rzadko używane we współczesnym języku potocznym; najczęściej używane jako „ridikül” (rzeczownik) lub w formie pochodnej.
  1. Seine ridikül wirkende Behauptung wurde sofort zurückgewiesen.
    — Jego absurdalne twierdzenie zostało natychmiast odrzucone.
  2. Das war ein ridikül anmutendes Verhalten.
    — To było zachowanie śmieszne i niedorzeczne.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке