gadatliwość, wielomówność
Die Eigenschaft, viel und ununterbrochen zu reden, oft über belanglose Dinge.
Właściwość polegająca na tym, że ktoś dużo i nieprzerwanie mówi, często o błahych sprawach.
-
Ihre Schwatzhaftigkeit macht es schwer, sich zu konzentrieren.— Jej gadatliwość utrudnia skupienie się.
-
Manchmal ist seine Schwatzhaftigkeit einfach anstrengend.— Czasami jego gadatliwość jest po prostu męcząca.
Синонимы