samoprzywilegowanie, przyznawanie sobie przywilejów
Der Akt oder Prozess, bei dem sich eine Person oder Gruppe selbst Vorteile, Vorrechte oder Sonderrechte verschafft.
Czynność lub proces, w ramach którego osoba lub grupa zapewnia sobie korzyści, przywileje lub prawa specjalne.
-
Die Selbstprivilegierung der Entscheidungsträger wurde scharf kritisiert.— Samowolne przywilejowanie decydentów spotkało się z ostrą krytyką.
-
Man muss die Selbstprivilegierung innerhalb der Organisation verhindern.— Należy zapobiegać nadawaniu sobie przywilejów w organizacji.
Синонимы