dil yeteneği
Die natürliche Begabung oder Fähigkeit, Sprachen besonders schnell und gut zu erlernen oder zu beherrschen.
Dilleri özellikle hızlı ve iyi bir şekilde öğrenme veya onları ustalıkla kullanma konusundaki doğal yetenek veya kabiliyet.
-
Sie besitzt ein außergewöhnliches Sprachtalent.— O, olağanüstü bir dil yeteneğine sahiptir.
-
Sein Sprachtalent half ihm bei der Arbeit als Dolmetscher.— Dil yeteneği, tercüman olarak yaptığı işte ona yardımcı oldu.
-
Man kann Sprachtalente durch Übung noch weiter fördern.— Dil yetenekleri, pratik yaparak daha da geliştirilebilir.
Синонимы