staccato
Eine Spielweise in der Musik, bei der die Noten kurz und getrennt voneinander ausgeführt werden.
Sposób wykonywania muzyki, w którym nuty gra się krótko i oddzielnie od siebie.
-
Der Pianist spielte das Stakkato sehr präzise.— Pianista grał staccato bardzo precyzyjnie.
-
Die Geigeninstrumente erzeugten ein scharfes Stakkato.— Instrumenty smyczkowe wydawały ostre, szybkie staccato.