taş iskele, taş rıhtım
Ein fester Uferabschnitt oder eine Kaimauer aus Stein, die zum Anlegen von Schiffen dient.
Gemilerin yanaşması için kullanılan, taştan yapılmış sağlam bir kıyı bölümü veya iskele duvarı.
-
Das Schiff legte sicher am Steinkai an.— Gemi, taş iskeleye güvenli bir şekilde yanaştı.
-
Die Waren wurden direkt vom Steinkai entladen.— Mallar doğrudan iskeleden indirildi.
-
Ein alter Steinkai schützte den Hafen vor Wellen.— Eski bir taş iskele, limanı dalgalardan korurdu.
Синонимы