yıldız çocuk
Ein Kind, das im Mutterleib verstorben ist oder kurz nach der Geburt gestorben ist.
Anne karnında ölmüş veya doğumdan hemen sonra ölmüş bir çocuk.
☞ Yas sürecinde sıkça kullanılan, oldukça hassas bir kavramdır.
-
Sie denkt oft liebevoll an ihr kleines Sternenkind.— O, küçük yıldız çocuğunu sık sık sevgiyle düşünür.
-
Viele Eltern suchen Trost für ihr verlorenes Sternenkind.— Birçok ebeveyn, kaybettikleri yavruları için teselli arıyor.
-
Ein Gedenkstein wurde für das Sternenkind errichtet.— Yıldız Çocuk için bir anıt taşı dikilmiştir.