гуркіт
Ein extrem lautes Geräusch oder ein ohrenbetäubender Lärm.
Надзвичайно гучний звук або оглушливий шум.
☞ Зазвичай вживається метафорично для позначення дуже гучних подій.
-
Der Donner erschütterte die Erde mit einem Tonnendach.— Грім струснув землю з гуркотом, немов густий дощ.
-
Die Menge antwortete mit einem Tonnendach an den Redner.— Натовп відповів оваціями оратору.