Treuhandschaft

stosunek powierniczy, zarząd powierniczy

Das Rechtsverhältnis, bei dem eine Person oder Instanz Vermögenswerte im Vertrauen für eine andere verwaltet.

Stosunek prawny, w ramach którego osoba lub instytucja zarządza majątkiem w zaufaniu dla innej osoby.

терминологическое

☞ Używane głównie w kontekście prawniczym i finansowym.

Die Treuhandschaft über das Erbe wurde gerichtlich geregelt.

— Sprawa powiernictwa nad spadkiem została uregulowana przez sąd.
Diese Form der Treuhandschaft erfordert strikte Kontrolle.

— Ta forma powiernictwa wymaga ścisłej kontroli.

fiducjarna rola, powiernictwo

Die Eigenschaft oder der Zustand, als Treuhänder zu agieren.

Właściwość lub stan bycia powiernikiem.

нейтральное

Er handelte stets in reiner Treuhandschaft.

— Zawsze działał wyłącznie jako powiernik.
Die Treuhandschaft der Bank wurde infrage gestellt.

— Zaufanie do banku zostało podważone.