Treuhandschaft

güven ilişkisi, emanetçilik

Das Rechtsverhältnis, bei dem eine Person oder Instanz Vermögenswerte im Vertrauen für eine andere verwaltet.

Bir kişi veya kurumun, başka biri adına güvene dayanarak mal varlıklarını yönettiği hukuki ilişki.

терминологическое

☞ Özellikle hukuki ve finansal bağlamda kullanılır.

Die Treuhandschaft über das Erbe wurde gerichtlich geregelt.

— Mirasın yönetimi mahkeme kararıyla düzenlendi.
Diese Form der Treuhandschaft erfordert strikte Kontrolle.

— Bu tür bir emanet yönetimi sıkı bir denetim gerektirir.

güvenilirlik, emanetçilik

Die Eigenschaft oder der Zustand, als Treuhänder zu agieren.

Vekil olarak hareket etme özelliği veya durumu.

нейтральное

Er handelte stets in reiner Treuhandschaft.

— O, her zaman tamamen güvenilir bir şekilde hareket etti.
Die Treuhandschaft der Bank wurde infrage gestellt.

— Bankanın emanet görevine itiraz edildi.