nieakcentowane, nienaciskane
Der Zustand, in dem etwas keine besondere Betonung, Hervorhebung oder Akzentuierung erfährt.
Stan, w którym coś nie podlega żadnemu szczególnemu podkreśleniu, wyeksponowaniu ani akcentowaniu.
☞ Zazwyczaj używane jako rzeczownik; jako przymiotnik używane w znaczeniu „nieakcentowane”.
-
Die Unbetontheit der zweiten Silbe macht die Aussprache dieses Wortes schwierig.— Nieakcentowanie drugiej sylaby utrudnia wymowę tego słowa.
-
Die Unbetontheit der Vokale in diesem Wort ist für Lernende oft schwer zu verstehen.— Nieakcentowanie samogłosek w tym słowie często sprawia trudności uczącym się.
Антонимы