nieudowodnioność
Die Eigenschaft, dass eine Aussage oder ein Sachverhalt nicht durch Beweise belegt werden kann.
Właściwość polegająca na tym, że twierdzenie lub stan rzeczy nie może być potwierdzony dowodami.
☞ Jest często używane w logice lub matematyce.
-
Die unbeweisbarkeit dieser These ist ein Problem.— Niemożność udowodnienia tej tezy stanowi problem.
-
Mathematiker diskutieren über die unbeweisbarkeit bestimmter Sätze.— Matematycy dyskutują o niemożliwości udowodnienia pewnych twierdzeń.