nieocenialność, niemożność oceny
Die Eigenschaft, dass etwas nicht bewertet oder beurteilt werden kann.
Właściwość polegająca na tym, że coś nie może być oceniane ani ocenione.
☞ Gramatycznie jest to przymiotnik rzeczownikowy (niepoddawalność ocenie).
-
Die unbewertbarkeit der menschlichen Seele bleibt ein Rätsel.— Niepodważalność ludzkiej duszy pozostaje zagadką.
-
In diesem System herrscht eine absolute unbewertbarkeit.— W tym systemie panuje absolutna niemożność oceny.
Синонимы