bezpodstawność, brak uzasadnienia
Der Zustand, in dem eine Aussage, Theorie oder Entscheidung nicht auf einer ausreichenden sachlichen oder logischen Grundlage basiert.
Stan, w którym wypowiedź, teoria lub decyzja nie opierają się na wystarczających podstawach faktycznych lub logicznych.
☞ Przymiotnik użyty jako rzeczownik, opisujący brak uzasadnienia.
-
Die Unfundierbarkeit seiner Behauptung wurde schnell deutlich.— Szybko okazało się, że jego twierdzenie jest nieuzasadnione.
-
Man kritisiert die völlige Unfundierbarkeit dieser Theorie.— Krytykuje się całkowity brak podstaw tej teorii.