nieskazitelna, niewinna
Der Zustand, nicht den Verdacht auf etwas Schlechtes oder Kriminelles zu erwecken.
Stan, w którym nie budzi się podejrzenie co do czegoś złego lub przestępczego.
☞ To słowo w języku niemieckim nie występuje jako przymiotnik; poprawną formą przymiotnikową jest „unverdächtig”.
-
Trotz der Ermittlungen bewahrte sie ihre völlige Unverdächtigkeit.— Mimo prowadzonych dochodzeń zachowała całkowitą nieskazitelność.
-
Seine ruhige Art trug zu seiner völligen Unverdächtigkeit bei.— Jego spokojny charakter przyczyniał się do tego, że był całkowicie nieskazitelny w oczach innych.
Синонимы
Антонимы