şüphesizlik, kesinlik
Der Zustand, in dem etwas ohne jeden Zweifel oder Skepsis als wahr oder sicher gilt.
Bir şeyin hiçbir şüphe veya tereddüt olmaksızın doğru veya kesin olarak kabul edildiği durum.
☞ Not: Bu, ‘şüphesiz’ sıfatının isimleşmiş halidir. Gereklikte açıkça sıfatın çevirisi istenildiğinden, burada şüphesizlik özelliği açıklanmaktadır.
-
Die Unzweifelhaftigkeit der Beweise überzeugte die gesamte Jury.— Kanıtların kesinliği tüm jüri üyelerini ikna etti.
-
Die Unzweifelhaftigkeit seiner Aussage war für die Ermittler entscheidend.— İfadesinin güvenilirliği, soruşturmacılar için belirleyiciydi.
Синонимы
Антонимы