метаемый снаряд
Ein Gegenstand, der mit der Hand oder einer Vorrichtung geworfen wird, um ein Ziel zu treffen.
Предмет, который бросают рукой или с помощью устройства.
-
Der Stein diente als einfaches Wurfgeschoss.— Камень служил простым метаемым снарядом.
-
Er wählte ein schweres Wurfgeschoss für den Angriff.— Он выбрал тяжелый метаемый снаряд для атаки.