tzadik, prawy człowiek
Ein im jüdischen Glauben besonders rechtschaffener, heiliger oder tugendhafter Mensch.
Osoba szczególnie prawa, święta lub cnotliwa w wierze żydowskiej.
☞ Odnosi się do duchowej lub moralnej wyjątkowości.
-
Er galt in der Gemeinde als ein wahrer Zaddik.— W społeczności uchodził za prawdziwego cadyka.
-
Die Legenden erzählen von der Weisheit der Zaddikim.— Legendy opowiadają o mądrości cadyków.
Синонимы