цадик, праведна людина
Ein im jüdischen Glauben besonders rechtschaffener, heiliger oder tugendhafter Mensch.
Людина, яка в єврейській вірі є особливо праведною, святою або чесною.
☞ Стосується духовного або морального виняткового становища.
-
Er galt in der Gemeinde als ein wahrer Zaddik.— У громаді його вважали справжнім цадиком.
-
Die Legenden erzählen von der Weisheit der Zaddikim.— Легенди розповідають про мудрість цадиків.
Синонимы