niezliczoność
Der Zustand, in dem etwas nicht zählbar oder unendlich zahlreich ist.
Stan, w którym coś nie jest zliczalne lub jest nieskończenie liczne.
☞ Zazwyczaj używane jako rzeczownik; jako przymiotnik w znaczeniu „nieoceniony” lub „nieskończony” jest rzadkie. Morfologiczną formą będącą powszechnym przymiotnikiem jest „zahlos”.
-
Die Zahllosigkeit der Sterne fasziniert die Menschen seit jeher.— Nieskończona liczba gwiazd od zawsze fascynuje ludzi.
-
Man kann die Zahllosigkeit der Probleme kaum erfassen.— Trudno sobie wyobrazić, jak niezliczone są te problemy.
Синонимы
Антонимы