цільовий приголосний
Ein Konsonant, der am Ende einer Silbe oder eines Wortes als Ziel der Lautbildung oder des Artikulationsprozesses steht.
Приголосний звук, який у кінці складу або слова є метою утворення звуку чи процесу артикуляції.
-
Der Linguist analysierte die Artikulation des Zielkonsonanten.— Лінгвіст проаналізував артикуляцію цільового приголосного.
-
In diesem Experiment wird der Zielkonsonant systematisch verändert.— У цьому експерименті цільовий приголосний систематично змінюється.
-
Die Erreichung des Zielkonsonanten hängt von der Mundstellung ab.— Досягнення потрібного приголосного залежить від положення рота.
Синонимы