Существительное Частотностьtop-25000CEFR B2
das

Zucken

[ˈtsʊkən]
По слогам zu|cken
§ Грамматика
Genitiv
des Zuckens
§Значения
drgnięcie, szarpnięcie
Eine schnelle, unwillkürliche und kurze Bewegung eines Körperteils.
Szybki, mimowolny i krótki ruch części ciała.
нейтральное
  1. Ein nervöses Zucken ging durch sein rechtes Augenlid.
    — Jego prawe powieka drgnęło nerwowo.
Синонимы
§Идиомы
  • mit den Schultern zu zucken
    — Wzruszać ramionami
§Однокоренные
§Связанные слова
Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

zucken

[ˈtsʊkn̩]
По слогам zu|cken
◆ Грамматический конструктор
Управление
mit etwas zucken D— poruszać się z czymś drgnięciem
„Seine Augenbraue zuckte mit der Wimper."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
zucken
Präteritum
zuckte
Partizip II
hat gezuckt
§Значения
drgać, szarpać się
Eine schnelle, unwillkürliche und kurze Bewegung mit einem Körperteil machen.
Wykonać szybki, mimowolny i krótki ruch jakąś częścią ciała.
нейтральное
  1. Sein Augenlid zuckte nervös.
    — Jego powieka nerwowo drgnęła.
  2. Der Muskel in seinem Arm hat kurz gezuckt.
    — Mięsień w jego ramieniu na chwilę drgnął.
drgnąć, wzdrygnąć się
Eine plötzliche, kurze Bewegung des gesamten Körpers oder des Gesichts zeigen.
Wykonywać nagły, krótki ruch całym ciałem lub twarzą.
нейтральное
  1. Ihr Gesicht zuckte kurz vor Schreck.
    — Jej twarz na chwilę wykrzywiła się ze strachu.
  2. Er zuckte heftig, als er die Nachricht hörte.
    — Wzdrygnął się gwałtownie, gdy usłyszał tę wiadomość.
wzdrygnąć się, drgnąć
Sich durch eine plötzliche Bewegung erschrecken oder zusammenfahren.
Przestraszyć się lub wzdrygnąć z powodu nagłego ruchu.
нейтральное
☞ Często używane w formie zwrotnej lub z „zusammen”.
  1. Ich habe vor dem lauten Knall gezuckt.
    — Wzdrygnąłem się przed głośnym hukiem.
  2. Sie zuckte zusammen, als er sie berührte.
    — Wzdrygnęła się, gdy go dotknął.
wzruszyć ramionami / drgnąć (częścią ciała)
Einen Körperteil (besonders die Schultern) kurz und ruckartig bewegen, oft als Ausdruck von Gleichgültigkeit oder Unwissen.
Krótko i gwałtownie poruszyć częścią ciała (zwłaszcza ramionami), często jako wyraz obojętności lub niewiedzy.
  1. Er zuckte nur mit den Schultern.
    — Wzruszył tylko ramionami.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich zucke
du zuckst
er/sie/es zuckt
wir zucken
ihr zuckt
sie/Sie zucken
Präteritum претеритум
ich zuckte
du zucktest
er/sie/es zuckte
wir zuckten
ihr zucktet
sie/Sie zuckten
Imperativ императив
zucke (du)
zucken wir
zuckt (ihr)
zucken Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich zucke
du zuckest
er/sie/es zucke
wir zucken
ihr zucket
sie/Sie zucken
Konjunktiv II конъюнктив II
ich zuckte
du zucktest
er/sie/es zuckte
wir zuckten
ihr zucktet
sie/Sie zuckten
Partizip партицип
zuckend Präsens
gezuckt Perfekt
Infinitiv инфинитив
zucken
zu zucken
§Идиомы
  • mit der Wimper zucken
    — Nie mrugnąć nawet powieką
§Связанные слова

Сообщить об ошибке