dwuznaczność, dwumylność
Ein Zustand der Unentschlossenheit oder eine zweideutige, widersprüchliche Äußerung.
Stan niezdecydowania lub dwuznaczna, sprzeczna wypowiedź.
-
Seine Antwort war von einem gewissen Zwielaut geprägt.— Jego odpowiedź miała w sobie pewien dwuznaczny charakter.
-
Man hörte einen Zwielaut in ihrer Stimme.— W jej głosie słychać było dwugłosowość.
Синонимы