угасать, искоренять
Etwas vollständig auslöschen oder zum Erlöschen bringen (selten/übertragen).
Полностью прекратить существование чего-либо.
-
Die Zeit hat den alten Groll allmählich ausgeblasst.— Время постепенно угасило старую обиду.
| ich | blasse | aus |
| du | blasst | aus |
| er/sie/es | blasst | aus |
| wir | blassen | aus |
| ihr | blasst | aus |
| sie/Sie | blassen | aus |
| ich | blasste | aus |
| du | blasstest | aus |
| er/sie/es | blasste | aus |
| wir | blassten | aus |
| ihr | blasstet | aus |
| sie/Sie | blassten | aus |
| — | ||
| blasse | (du) | aus |
| — | ||
| blassen | wir | aus |
| blasst | (ihr) | aus |
| blassen | Sie | aus |
| ich | blasse | aus |
| du | blassest | aus |
| er/sie/es | blasse | aus |
| wir | blassen | aus |
| ihr | blasset | aus |
| sie/Sie | blassen | aus |
| ich | blasste | aus |
| du | blasstest | aus |
| er/sie/es | blasste | aus |
| wir | blassten | aus |
| ihr | blasstet | aus |
| sie/Sie | blassten | aus |
| ausblassend | Präsens |
| ausgeblasst | Perfekt |
| ausblassen |
| auszublassen |