buczenie, brzęczenie
In einem tiefen, kontinuierlichen Ton schwingend oder klanglich vorhanden.
Wibrując w głębokim, ciągłym tonie lub obecne dźwiękowo.
☞ Imiesłów bierny od „brummen” używany jako przymiotnik.
-
Ein gebrummter Ton erfüllte den leeren Raum.— Niski, dudniący dźwięk wypełnił puste pomieszczenie.
-
Der Motor klang tief und gebrummt.— Silnik wydawał głęboki, dudniący dźwięk.
-
Die gebrummte Frequenz war kaum hörbar.— Wydawana częstotliwość była ledwo słyszalna.