gwizdnięty
Das Partizip II von pfeifen; eine durch Luftstrom erzeugte, schrille Tonfolge.
Imiesłów bierny od „pfeifen”; ostry ciąg dźwięków wywołany przepływem powietrza.
☞ Zazwyczaj używane jest jako część formy perfectum lub jako przymiotnik opisujący dźwięki.
-
Ein leise gepfiffener Ton erklang im Raum.— W pomieszczeniu rozległ się cicho gwizdnięty dźwięk.
-
Der Schiedsrichter hat ein Foul gepfiffen.— Sędzia odgwizdał faul.
Антонимы