oparty na zwyczaju, zwyczajowy, oparty na ugruntowanej praktyce
Auf der Grundlage von langjähriger, stetiger Praxis oder Gewohnheit rechtlich bindend oder anerkannt.
Na podstawie wieloletniej, stałej praktyki lub przyzwyczajenia – prawnie wiążące lub uznane.
☞ Używane głównie w kontekście prawniczym.
-
Die gewohnheitsrechtliche Regelung wurde vom Gericht bestätigt.— Ustalenie oparte na zwyczaju zostało potwierdzone przez sąd.
-
Es handelt sich hierbei um eine rein gewohnheitsrechtliche Praxis.— Jest to czysto zwyczajowe praktykowanie.
-
Diese Ansprüche sind gewohnheitsrechtlich begründet.— Te roszczenia opierają się na prawie zwyczajowym.
Антонимы