Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

hoch·ranken

[ˈhoːxˌʁaŋkn̩]
По слогам hoch|ran|ken
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
hochranken
Präteritum
rankte hoch
Partizip II
hat hochgerankt
§Значения
wspinać się, wijąc się w górę
Sich mit Ranken oder Zweigen an etwas emporziehen oder nach oben wachsen.
Wspinać się za pomocą wąsów lub gałęzi na coś lub rosnąć w górę.
нейтральное
  1. Die Efeu-Pflanze rankt am alten Zaun hoch.
    — Roślina bluszczu wspina się po starym płocie.
  2. Die Rosen sind am Gitter hochgerankt.
    — Róże pięły się w górę po kratownicy.
Синонимы
wznosić się, piąć się w górę
Sich in einer metaphorischen oder übertragenen Weise nach oben entwickeln oder steigern.
Rozwijać się lub wzrastać w górę w sposób metaforyczny lub przenośny.
возвышенное
☞ Rzadko używane w języku potocznym.
  1. Seine Ambitionen rankten stetig hoch.
    — Jego ambicje nieustannie rosły.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich ranke hoch
du rankst hoch
er/sie/es rankt hoch
wir ranken hoch
ihr rankt hoch
sie/Sie ranken hoch
Präteritum претеритум
ich rankte hoch
du ranktest hoch
er/sie/es rankte hoch
wir rankten hoch
ihr ranktet hoch
sie/Sie rankten hoch
Imperativ императив
rank(e) (du) hoch
ranken wir hoch
rankt (ihr) hoch
ranken Sie hoch
Konjunktiv I конъюнктив I
ich ranke hoch
du rankest hoch
er/sie/es ranke hoch
wir ranken hoch
ihr ranket hoch
sie/Sie ranken hoch
Konjunktiv II конъюнктив II
ich rankte hoch
du ranktet hoch
er/sie/es rankte hoch
wir rankten hoch
ihr ranktet hoch
sie/Sie rankten hoch
Partizip партицип
hochrankend Präsens
hochgerankt Perfekt
Infinitiv инфинитив
hochranken
hochzu ranken
§Связанные слова

Сообщить об ошибке