osoba z upośledzeniem słuchu
Die Fähigkeit, Geräusche oder Sprache zu hören, ist eingeschränkt oder vermindert.
Zdolność słyszenia dźwięków lub mowy jest ograniczona lub zmniejszona.
☞ Często używane w kontekście medycznym lub pielęgniarskim.
-
Der hörgeschwächte Patient benötigt ein Hörgerät.— Pacjent z upośledzeniem słuchu potrzebuje aparatu słuchowego.
-
Sie ist seit Jahren hörgeschwächt.— Od lat ma osłabiony słuch.
-
Ein hörgeschwächter Mensch versteht leise Stimmen oft nicht.— Osoba z upośledzonym słuchem często nie rozumie cichych głosów.
Синонимы