akt illokutywny
Eine Sprechhandlung, bei der die beabsichtigte Wirkung oder die Handlung selbst durch das Aussprechen realisiert wird.
Akt mowy, w którym zamierzony efekt lub samo działanie zostaje zrealizowane poprzez wypowiedź.
-
Ein Versprechen ist ein klassischer Illokutiver Akt.— Obietnica jest klasycznym aktem illokucyjnym.
-
Illokutiver Akt wird durch die Äußerung selbst vollzogen.— Akt illokutywny zostaje dokonany poprzez samą wypowiedź.
-
Wir untersuchten den Charakter einer Äußerung als illokutiver Akt.— Badaliśmy charakter wypowiedzi jako akt illokutywny.
Синонимы