autoryzujący, zezwalający, wydający imprimatur
Eine offizielle Genehmigung, Zustimmung oder Freigabe erteilernd.
Wydający oficjalne zezwolenie, zgodę lub aprobację.
☞ Jest często używane w kontekście administracyjnym lub prawniczym.
-
Die Entscheidung war imprimaturgebend für das gesamte Projekt.— Ta decyzja dała zielone światło dla całego projektu.
-
Er suchte eine imprimaturgebende Stellungnahme der Behörde.— Szukał pozytywnej opinii wydawcy ze strony władz.
Синонимы