bezokolicznik
Grammatikalisch auf den Infinitiv bezogen oder in der Form des Infinitivs stehend.
Gramatycznie odnoszący się do bezokolicznika lub mający formę bezokolicznika.
☞ Jest używane przede wszystkim w lingwistyce.
-
Die Analyse zeigt eine infinitivische Konstruktion.— Analiza wykazuje występowanie konstrukcji z bezokolicznikiem.
-
Diese infinitivische Form ist in der Sprache selten.— Ta forma bezokolicznikowa występuje w języku rzadko.
Синонимы