uyumsuzcu
Bezieht sich auf eine Haltung oder Theorie, die die Unvereinbarkeit von zwei oder mehr Elementen postuliert.
İki veya daha fazla unsurun birbiriyle bağdaşmazlığını öne süren bir tutumu veya teoriyi ifade eder.
☞ Öncelikle felsefi veya bilimsel bağlamlarda kullanılır.
-
Er vertritt eine streng inkompatibilistische Position in der Debatte.— O, tartışmada katı bir uyumsuzlukçu görüşü savunmaktadır.
-
Diese Theorie ist rein inkompatibilistisch begründet.— Bu teori tamamen uyumsuzculuk temeline dayanmaktadır.
-
Die inkompatibilistischen Argumente überzeugten die Forscher nicht.— Uyumsuzlukçu argümanlar araştırmacıları ikna etmedi.
Синонимы
Антонимы