Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

insurrekt

[ɪnˈsuʁɛkt]
По слогам in|sur|rekt
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
insurrekt
Komparativ
insurrektiver
Superlativ
am insurrektesten
§Значения
buntowniczy, powstańczy
Aufbegehrend, gegen eine bestehende Ordnung oder Autorität rebellierend.
Buntowniczy, buntujący się przeciwko istniejącemu porządkowi lub władzy.
возвышенное терминологическое
  1. Die insurrekten Truppen griffen die Festung an.
    — Buntownicze wojska zaatakowały twierdzę.
  2. Sein insurrektes Verhalten provozierte die Wachen.
    — Jego buntownicze zachowanie sprowokowało strażników.
  3. Die Stimmung in der Stadt war zunehmend insurrekt.
    — Nastrój w mieście stawał się coraz bardziej buntowniczy.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке