isyankar, başkaldıran
Aufbegehrend, gegen eine bestehende Ordnung oder Autorität rebellierend.
İsyankâr; mevcut düzene veya otoriteye karşı ayaklanan.
-
Die insurrekten Truppen griffen die Festung an.— İsyan eden birlikler kaleye saldırdı.
-
Sein insurrektes Verhalten provozierte die Wachen.— Onun isyankar davranışları muhafızları kışkırttı.
-
Die Stimmung in der Stadt war zunehmend insurrekt.— Şehirdeki hava giderek isyankar bir hal almıştı.
Синонимы
Антонимы