współwystępować, występować jednocześnie
In einem zeitlichen oder logischen Zusammenhang miteinander auftreten oder sich überschneiden.
Występować lub nachodzić na siebie w ramach jakiegoś ciągu czasowego lub logicznego.
☞ Jest używane głównie w logice, matematyce lub teorii systemów.
-
Die beiden Ereignisse interkurrieren in diesem Modell.— Te dwa zdarzenia występują jednocześnie w tym modelu.
-
Manche Variablen interkurrierten während der Analyse.— Niektóre zmienne wchodziły w interakcje podczas analizy.
-
Die Symptome interkurrieren zwischen den akuten Phasen der Krankheit.— Objawy pojawiają się naprzemiennie w okresach między ostrymi fazami choroby.
Синонимы