młodzieńczy, dziecinny
Einen jungen Menschen oder ein Kind betreffend; jugendlich anmutend.
Dotyczące młodej osoby lub dziecka; wyglądające młodzieńczo.
☞ Obecnie używa się tego rzadziej niż „młodzieńczy”.
-
Sie bewahrte sich ihren junkerlichen Geist bis ins hohe Alter.— Zachowała swój szlachecki duch aż do późnej starości.
-
Das Kind zeigte ein junkerliches Lachen.— Dziecko wybuchnęło chłopięcym śmiechem.
-
Sein Auftreten wirkte sehr junkerlich.— Jego zachowanie miało bardzo junkierski charakter.
Синонимы
Антонимы