Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

kabbeln

[ˈkabl̩n]
По слогам kab|beln
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
mit jdm. kabbeln D— biriyle kabbelmek
„Die Kinder kabbeln mit ihren Freunden im Garten."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
kabbeln
Präteritum
kabbelte
Partizip II
hat gekabbelt
§Значения
tartışmak, didişmek
Sich in einer kindlichen oder trivialen Weise über Kleinigkeiten streiten.
Çocuksu veya anlamsız bir şekilde önemsiz şeyler yüzünden tartışmak.
разговорное
  1. Die Geschwister kabbeln sich ständig um das Spielzeug.
    — Kardeşler sürekli olarak oyuncaklar için kavga ediyorlar.
  2. Sie haben sich den ganzen Abend nur um Kleinigkeiten gekabbelt.
    — Bütün akşam boyunca sadece küçük şeyler yüzünden didişip durdular.
Синонимы
atışmak, şakalaşmak
Sich zänkisch oder neckisch mit jemandem auseinandersetzen.
Biriyle didişmek veya şakalaşarak atışmak.
разговорное
  1. Er kabbelt sich gern mit seiner Schwester.
    — O, kız kardeşiyle oynamayı sever.
  2. Hör auf, dich so mit deiner Schwester zu kabbeln!
    — Kız kardeşinle böyle atışmayı bırak artık!
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich kabble
du kabbelst
er/sie/es kabbelt
wir kabbeln
ihr kabbelt
sie/Sie kabbeln
Präteritum претеритум
ich kabbelte
du kabbeltest
er/sie/es kabbelte
wir kabbelten
ihr kabbeltet
sie/Sie kabbelten
Imperativ императив
kabble (du)
kabbeln wir
kabbelt (ihr)
kabbeln Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich kabble
du kabbelest
er/sie/es kabble
wir kabbeln
ihr kabbelest
sie/Sie kabbeln
Konjunktiv II конъюнктив II
ich kabbelte
du kabbeltest
er/sie/es kabbelte
wir kabbelten
ihr kabbeltet
sie/Sie kabbelten
Partizip партицип
kabbelnd Präsens
gekabbelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
kabbeln
zu kabbeln
§Связанные слова

Сообщить об ошибке