Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

kloßen

[ˈkloːsn̩]
По слогам klo|ßen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. (Akk.) in etw. (Akk.) kloßen A— wkładać coś (w biernik) do czegoś (w biernik).
„Er kloßt kleine Fleischstücke in die Suppe."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
kloßen
Präteritum
kloßte
Partizip II
hat gekloßt
§Значения
tworzyć grudki, formować w grudki
Etwas in Klumpen oder unregelmäßige Stücke formen oder in diesen Zustand versetzen.
Uformować coś w bryły lub nieregularne kawałki albo doprowadzić do takiego stanu.
нейтральное
  1. Der Koch kloßt den Teig.
    — Kucharz formuje ciasto na kluski.
  2. Man muss die feuchte Erde beim Pflanzen vorsichtig kloßen.
    — Podczas sadzenia należy ostrożnie ubijać wilgotną ziemię.
  3. Der Koch kloßt den Teig in kleine Stücke.
    — Kucharz dzieli ciasto na małe kawałki.
Синонимы
sklejać w masę, łączyć w bryłę
Etwas grob zusammenfügen oder in Masse anordnen.
Nieco niechlujnie złożyć lub ułożyć w masie.
нейтральное
  1. Man kann die Steine einfach kloßen.
    — Kamyki można po prostu kruszyć.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich kloße
du kloßt
er/sie/es kloßt
wir kloßen
ihr kloßt
sie/Sie kloßen
Präteritum претеритум
ich kloßte
du kloßtest
er/sie/es kloßte
wir kloßten
ihr kloßtet
sie/Sie kloßten
Imperativ императив
kloße (du)
kloßen wir
kloßt (ihr)
kloßen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich kloße
du kloßest
er/sie/es kloße
wir kloßen
ihr kloßet
sie/Sie kloßen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich kloßte
du kloßtest
er/sie/es kloßte
wir kloßten
ihr kloßtet
sie/Sie kloßten
Partizip партицип
kloßend Präsens
gekloßt Perfekt
Infinitiv инфинитив
kloßen
zu kloßen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке