konfabulatoryczny
Bezogen auf das Phänomen der Konfabulation, also das Erfinden von Erinnerungen oder Geschichten zur Schließung von Gedächtnislücken.
W odniesieniu do zjawiska konfabulacji, czyli wymyślania wspomnień lub historii w celu wypełnienia luk w pamięci.
☞ Jest używane przede wszystkim w psychologii i neurologii.
-
Der Patient zeigte ein konfabulatorisches Verhalten.— Pacjent wykazywał zachowanie konfabulacyjne.
-
Diese konfabulatorischen Aussagen sind klinisch relevant.— Te konfabulacyjne wypowiedzi mają znaczenie kliniczne.
-
Seine Erzählungen waren rein konfabulatorisch.— Jego opowieści były czystą fikcją.
Синонимы
Антонимы