kłótliwy, wściekły
Streitend, lautstark um eine Sache ringend oder sich entzündend.
Kłócąc się, głośno walcząc o coś lub wdając się w spór.
☞ Często używane metaforycznie w odniesieniu do konfliktów lub dosłownie w odniesieniu do stanów zapalnych.
-
Die krakeelnden Nachbarn störten die ganze Nacht.— Kłócący się sąsiedzi hałasowali całą noc.
-
Ein krakeelnder Streit entbrannte zwischen den Parteien.— Między stronami wywiązała się głośna kłótnia.
-
Die Stimmung blieb den ganzen Tag krakeelnd.— Nastroje przez cały dzień pozostawały wybuchowe.
Синонимы
Антонимы