wierny królowi
Dem Monarchen oder der Krone gegenüber absolut loyal und ergeben.
Absolut lojalny i oddany wobec monarchy lub korony.
☞ Obecnie używane jest głównie w kontekstach historycznych lub literackich.
-
Der königstreue Ritter schwor seinen Eid.— Wierny królowi rycerz złożył przysięgę.
-
Sie blieb ihrem Herrscher bis zum Ende königstreu.— Pozostała wierna swojemu władcy aż do końca.
-
Ein königstreuer Gefolgsmann darf niemals abfallen.— Wierny sługa króla nigdy nie może się odwrócić od niego.
Антонимы