ostateczny, ostatecznie wiążący
Endgültig, nicht mehr anfechtbar oder veränderbar.
Ostatecznie, niepodważalnie i niezmiennie.
☞ Jest często używane w kontekstach prawnych lub administracyjnych.
-
Das Gericht hat ein letztgültiges Urteil gefällt.— Sąd wydał ostateczny wyrok.
-
Die Entscheidung ist nun letztgültig.— Decyzja jest teraz ostateczna.
-
Wir warten auf das letztgültige Ergebnis der Prüfung.— Czekamy na ostateczny wynik egzaminu.
Синонимы
Антонимы