zawierający cechy, charakterystyczny
Besitz von charakteristischen Merkmalen oder spezifischen Eigenschaften.
Posiadanie charakterystycznych cech lub specyficznych właściwości.
☞ Jest używane przede wszystkim w żargonie fachowym (np. w biologii, lingwistyce lub analizie danych).
-
Die untersuchte Probe ist sehr merkmalhaltig.— Badana próbka charakteryzuje się dużą liczbą cech.
-
Wir suchen nach einer merkmalhaltigen Datenstruktur.— Szukamy struktury danych zawierającej odpowiednie cechy.
-
Diese Spezies gilt als besonders merkmalhaltig.— Ten gatunek uważany jest za wyjątkowo charakterystyczny.
Синонимы
Антонимы