Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

odieren

[oˈdiːʁən]
По слогам o|die|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. odieren A— coś odiować.
„Der Geruch des Abfalls odiert mich."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
odieren
Präteritum
odierte
Partizip II
hat odiert
§Значения
dręczyć, irytować
Jemanden durch ständiges Beschweren oder nerviges Verhalten extrem belästigen oder quälen.
Wysoce dokuczać komuś lub dręczyć go poprzez ciągłe narzekanie lub irytujące zachowanie.
разговорное
  1. Die Nachbarn odieren uns ständig.
    — Sąsiedzi ciągle nas nienawidzą.
  2. Er hat mich den ganzen Tag odiert.
    — Cały dzień mnie dręczył.
Синонимы
skrupulatnie sprawdzać, redagować
Einen Text oder eine Quelle sehr genau und akribisch prüfen oder bearbeiten.
Bardzo dokładnie i skrupulatnie sprawdzać lub edytować tekst lub źródło.
терминологическое
☞ Używane przede wszystkim w filologii lub krytyce tekstu.
  1. Der Professor odiert die alte Handschrift.
    — Profesor nienawidzi tego starego rękopisu.
  2. Sie hat die Quellen sehr genau odiert.
    — Bardzo dokładnie przepisała te źródła.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich odiere
du odierst
er/sie/es odiert
wir odieren
ihr odiert
sie/Sie odieren
Präteritum претеритум
ich odierte
du odiertest
er/sie/es odierte
wir odierten
ihr odiertet
sie/Sie odierten
Imperativ императив
odiere (du)
odieren wir
odiert (ihr)
odieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich odiere
du odierest
er/sie/es odiere
wir odieren
ihr odieret
sie/Sie odieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich odierte
du odiertest
er/sie/es odierte
wir odierten
ihr odiertet
sie/Sie odierten
Partizip партицип
odierend Präsens
odiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
odieren
zu odieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке