ostensiv — WBuch

ostentacyjny, jawny

Offensichtlich, nach außen hin deutlich erkennbar oder zur Schau gestellt.

Oczywiste, na zewnątrz wyraźnie widoczne lub wyeksponowane.

нейтральное возвышенное

Er zeigte eine ostensive Freundlichkeit, die jedoch unaufrichtig wirkte.

— Okazywał pozorną życzliwość, która jednak wydawała się nieszczera.
Ihre Ablehnung war ostensiv und für alle Anwesenden spürbar.

— Jej odmowa była wyraźna i wyczuwalna dla wszystkich obecnych.

Синонимы

Антонимы

demonstratywny

In der Sprachwissenschaft: Auf etwas hinweisend oder auf etwas bezugnehmend.

W językoznawstwie: Wskazujący na coś lub odnoszący się do czegoś.

терминологическое

Das Wort 'dies' fungiert in diesem Satz als ostensives Pronomen.

— Słowo „dies” w tym zdaniu pełni funkcję zaimka ostensywnego.
Die ostensive Funktion der Sprache wird hier deutlich.

— Tutaj wyraźnie widać ekspresyjną funkcję języka.