reimen — WBuch

§Значения

rymować

Wörter oder Verse so anordnen, dass sie am Ende einen Gleichklang der Vokale und Konsonanten haben.

Ułożyć słowa lub wersy tak, aby na końcu uzyskać zgodność samogłosek i spółgłosek.

нейтральное

Der Dichter reimt die Verse sehr kunstvoll.

— Poeta bardzo kunsztownie rymuje wersy.
Hast du die Zeilen gut gereimt?

— Czy dobrze dopasowałeś rymy w tych wersach?

Синонимы

rymować

Sich in einer Weise ausdrücken, die wie ein Reim klingt, oft spielerisch oder spöttisch.

Wyrażać się w taki sposób, że brzmi to jak rym; często w sposób żartobliwy lub szyderczy.

разговорное

mieć sens, pasować do siebie

Etwas passt gut zusammen oder ergibt in seiner Form einen Sinn (meist reflexiv).

Coś dobrze do siebie pasuje lub w swojej formie ma sens (przeważnie w stronie zwrotnej).

разговорное

☞ Często używane wraz z wyrażeniem „to się nie rymuje”.

Das reimt sich einfach nicht mit der Wahrheit.

— To po prostu nie zgadza się z prawdą.
Seine Geschichte reimt sich nicht mit den Fakten.

— Jego historia nie zgadza się z faktami.

rymować się

Sich lautlich (besonders im Auslaut) mit einem anderen Wort decken; einen Reim auf ein Wort bilden.

Zbiegać brzmieniowo (zwłaszcza w wygłosie) z innym słowem; tworzyć rym do danego słowa.

reimend	Präsens
gereimt	Perfekt