tesadüfi
Durch Zufall oder glückliche Fügung entstanden, ohne vorherige Absicht oder Planung.
Tesadüfen veya şans eseri meydana gelmiş; önceden bir niyet veya planlama olmaksızın.
☞ Genellikle bilimsel veya felsefi bağlamda kullanılır.
-
Die Entdeckung war ein serendipitisches Ereignis.— Bu keşif tesadüfi bir olaydı.
-
Manchmal sind die besten Ideen rein serendipitisch.— Bazen en iyi fikirler tamamen tesadüfen ortaya çıkar.
-
Das Ergebnis der Studie war serendipitisch.— Araştırmanın sonucu tesadüfiydi.
Синонимы
Антонимы